Hawaii bestaat uit talloze, waarvan enkele grote eilanden. Voor iedere smaak is er wel een geschikt. Daarom is het goed dat we niet alle tijd op Kaua’i hebben doorgebracht, zoals gepland. Het stedelijkere Oahu, thuiseiland van de huidige Amerikaanse president, bleek nog veel meer bij ons te passen.

Na de geweldige week in Californië kon Hawaii bijna alleen maar teleurstellen. Een vooronderstelling die de baliemedewerkers van Thrifty Car Rental met ijver probeerden waar te maken. Maar dat doet er eigenlijk niet toe.

Kaua’i is het groene, of the Garden Island. Geliefd bij kamperende surfers, natuurminnende wandelaars en bejaarden die van rust houden. Dat wisten we van tevoren ook, maar we beseften ons pas dat we zelf tot geen van die doelgroepen behoorden, toen we er aankwamen. Daardoor was een verblijf van vijf dagen net genoeg om te genieten van alle dingen die we op het eiland wilden doen en bezoeken: watervallen, afgelegen stranden, zonsop- en -ondergangen, en alle ontbijttentjes van Kapa’a met meer dan 4 sterren op Yelp. De noordkust heeft fantastische natuur en stranden, waar veel surfers hun tentjes wild opslaan. ‘s Avonds toostten we op de zonsondergang op het terras van het St. Regis hotel, een van de vele huwelijkskado’s die we van jullie hebben gekregen. Zie boven een foto van het moment dat de fles werd ontkurkt.

In het zuiden, bij Poipu, reden we een eindeloze rokotokoweg af om een van de mooiste, maar ook meest afgelegen stranden van het eiland te vinden. De geboekte week in ons appartement liep af. En het goede weer ook. In plaats van nog drie geplande dagen op hetzelfde eiland door te brengen, won onze nieuwsgierigheid het, en vervroegden we (na een uurlang on hold te hebben gestaand bij de Filipijnse klantenservicedesk van Hawaiian Airlines) onze tickets naar Honolulu.

Goede beslissing. Waikiki bleek inderdaad de volgebouwde kust te zijn die we verwachtten, maar dankzij Honolulu’s goede busnetwerk konden we voor $2,50 naar de andere kanten van het eiland en intussen genieten van prachtige uitzichten. 

Waikiki bleek bezaaid met goede, voordelige Japanse restaurants, zodat we alvast konden wennen aan onze volgende bestemming.

Zie hier de foto’s.

“Het mooie van Californië is dat het zo veelzijdig is,” vertelde Lissette: “er is strand en er zijn bergen om in te skieën, er zijn groene heuvels, maar ook woestijn.” Ze was inmiddels even lang terug in Los Angeles als ze in Nederland had gewoond (vijf jaar) en de avond dat we aankwamen in LA was de eerste keer dat we haar terugzagen.

We hebben een fantastische week gehad, omdat Californië inderdaad zoveel gezichten heeft. We konden ons te goed doen aan de decadentie die op 50 televisiekanalen in onze hotels te zien viel maar bij wijze van spreken tien minuten later van dit soort uitzichten genieten.

Vorig jaar september hebben we één dag de Pacific Highway 1 gereden van San Francisco tot Watsonville. Deze keer reden we het stuk eronder, vanuit LA naar San Jose, en stopten onder andere bij de Getty Villa in Malibu, een drive-in bioscoop in San Luis Obispo, Hearst Castle in San Simeon (tevergeefs), diverse “nee, dit is echt het mooiste uitzicht dat ik ooit heb gezien” langs Big Sur, Carmel, Monterey en tot slot de lang uitgestelde In-n-Out Burger in San Jose.

Ons brein is erop ingesteld om ervaringen in te delen in piek- en dalmomenten. Op de startbaan van San Jose, in het toestel van Alaska Airlines, zeiden we tegen elkaar dat Hawaii dan wel tegen zou moeten vallen, omdat we al onze emotionele piekmomenten al hadden opgesoupeerd tijdens die ene week in Californië.

Bekijk hier de foto’s

Panama Stad heeft een vreemde structuur. Waar we in Europa gewend zijn aan stadscentra, waarin planologen een evenwicht hebben proberen te scheppen tussen woningen, kantoren, winkels en horeca, lijkt het in Panama alsof een alcoholistische kleuter zich aan een level Sim City heeft gewaagd. Er zijn hele wijken waar iedere straat is volgebouwd met Amerikaanse stripmalls, en in een andere staan meer luxe woontorens dan er miljonairs zijn om in te wonen.

Omdat we de afgelopen maanden niet voldoende tijd hadden om huiswerk te doen voor een rondreis door Panama (en omdat we op huwelijksreis zijn en niet aan het backpacken) hebben we de hele week in de stad verbleven, waarvanuit we dagelijkse excursies hebben gemaakt.

Zo hebben we de oude stad, Casco Viejo, bezocht, die op grote schaal in oude glorie wordt hersteld. Bush senior liet het in 1989 bombarderen omdat president / drugbaron Noriega zich er schuil zou houden. Wij konden ons, in tegenstelling tot Noord-Amerikaanse medereizigers, weinig van deze episode herinneren. Dat blijkt te komen omdat de Nederlandse media die week bijna alleen over de Roemeense revolutie en ondergang van Ceaucescu berichtten.

Verder zij we een dag naar Isla Taboga gevaren, een dunbevolkt eiland voor de pacifische kust, waar eens per dag een veerdienst naartoe gaat. Uiteraard zijn we over het Panamakanaal gevaren. Gelukkig maar de helft, want ook wereldwonderen gaan op den duur vervelen, zeker als je omringd bent door chagrijnige, voordringende bejaarden. En we maakten een trip naar het tropisch regenwoud. Dat klinkt avontuurlijker dan het waarschijnlijk was, want onze kapitein had het grootste deel van de tocht voldoende bereik op z’n Blackberry om met z’n vrienden te bellen. Het deed echter niets tekort aan de prachtige natuur die er te zien was. We hebben krokodillen, apen, slangen, hagedissen en kikkers gezien, maar de meeste indruk maakten misschien wel de enorme hoeveelheden mieren, die net als in natuur- en tekenfilms paden trokken waarover ze bladeren droegen die 8 keer groter dan hun lichaam waren.

Maar dat kanaal van de mensen was ook best indrukwekkend.

Bekijk hier de foto’s in Panama.

Na vorige week weten we dat er niets mooier is dan een week door te brengen op een tropisch eiland met familie en je beste vrienden. Met onze jawoorden als climax.

Curaçao is een relatief klein eiland. We vonden het geweldig om te horen hoe vaak bruiloftsgasten elkaar op onverwachte plekken zijn tegengekomen, met elkaar optrokken en elkaar hebben leren kennen.

Voor wie er voor het eerst was: we kregen de indruk dat jullie het eiland op een heel andere manier hebben leren kennen dan de gemiddelde toerist. We hopen dat jullie er daardoor net als wij een beetje van zijn gaan houden.

Bedankt, bedankt, bedankt, dat jullie erbij waren, dat jullie er een groot feest van hebben gemaakt, dat mooier is geworden dan we vooraf konden hopen, en voor de vele gelukwensen.

Waar tijd en wifi-signaal het toelaten zullen we komende weken op deze plek verslag uitbrengen van onze lange weg terug naar huis.

Hier is de eerste etappe.

En vergeet niet: stuur de foto’s die je zelf hebt gemaakt op het huwelijk via www.wetransfer.com (of hoe je zelf wilt) naar mijn vader, zodat hij er een fotoalbum van kan samenstellen: gerardbulder (apenstaart) planet (punt) nl

Heb je praktische vragen op de dag van het huwelijk, dan heeft onze ceremoniemeester, Nelleke van Haren waarschijnlijk het antwoord.

Ze is bereikbaar via:

• nelsnel (apenstaart) yahoo punt com
• +5999 517 0707

Dresscodes brengen altijd ellende, want ze zijn nooit eenvoudig te interpreteren, en waarom zouden we onze gasten verplichten om kleding te dragen waarin ze zich niet gemakkelijk voelen?

Feestelijk chic? Kun je daar iets mee?

Een paar tips:

• Beide locaties zijn toegankelijk op hakken.
• De ceremonie vindt plaats in een air-conditioned ruimte, de aansluitende toost op het balkon in de late middagzon.
• Als je wil, heb je na de ceremonie en toost, rond zes uur, gelegenheid om naar huis te rijden en je om te kleden…

…maar ook dan mag je gekleed komen zoals je zelf wilt.

De ceremonie ‘s middags zal door een fotograaf worden vastgelegd. ‘s Avonds willen we echter een persoonlijk fotoalbum samenstellen.

Daarom vragen we jullie om foto’s en video’s te nemen met telefoons en camera’s, waaruit een album en compilatie kan worden samengesteld.

1. Schiet gedurende de avond foto’s en filmpjes. Wees niet te kritisch. Het belangrijkst is dat ze de sfeer vastleggen.

2. Verzend ze de dag erna via www.wetransfer.com naar gerardbulder (apenstaart) planet (punt) nl

“Camera’s ready, prepare to flash”